نقدی بر فضای برنامه های معارفی تلویزیون

 نقدی بر فضای برنامه های معارفی تلویزیون

نقدی بر فضای برنامه های معارفی تلویزیون

شب شهادت یا ولادت فرقی ندارد. ریموتِ تلویزیون را بردارید و شبکه‌های جعبه جادویی را یک چرخ نصفه و نیمه هم که شده بزنید‌.

ترجیحاً رو به آخر شب باشد که خبرِ ۲۱ و سریالِ ۲ و فوتبالِ ۳ هم تمام شده باشد و به تایمِ کچلیِ کنداکتور رسیده باشیم‌. آنگاه می‌بینید هرچه گروه پورتابل جام جم بوده، بلیطِ دو سر مشهد گرفته و دسته جمعی، پشت بامِ حرم را قُرُق کرده‌اند.

گویا هرچه SNG در مرکز خراسان رضوی بوده کنار صحن اسماعیل طلایی پارک شده است.

چه ویوی محشری است ایوان های طبقه دوم روبروی گنبد! یکی شاعر آورده و مجری بیت به بیت، بَه بَه می‌کند؛

ایوانِ بغلی، حضرت حجت الاسلام والمسلمین دکتر حاج آقا فلان را دعوت کرده و کارگردان با فولو فوکوسِ گنبدِ بکراندِ حاج آقا دیدگان مخاطب را به تحیّر وامی‌دارد؛ در آن دیگری، ذاکرِ با اخلاصِ اهل بیت، برادر بهمان دارد بحرِ طویل می‌خواند و اشک در چشمانِ مجری حلقه زده.

دیگری آیتم رفته است که گزارشگر دارد با خلاقیتِ تمام از زائر می‌پرسد: «خواهرم حسّتان از اینکه الآن اینجا هستید چیست» و حتماً هم انتظار دارد پاسخی بشنود که زندگیِ او را به دو بخشِ قبل از این مصاحبه‌ی تاریخی و بعد از آن تقسیم کند!

از ووله‌های هرکدام هم که دیگر نپرسید؟ باز خدا رحمت کند پدر و مادرِ حاج محمود و ویدیوهای فّطرس را!

نقدی بر فضای برنامه های معارفی تلویزیون

– جانم برایتان بگوید از مهندسیِ کنداکتور. مگر به هم‌دیگر امان می‌دهند؟ لااقل نمی‌گذارند سخنرانیِ حاج آقا در این یکی بسلامتی تمام شود تا در آن یکی برادرمان گّریز را شروع کند. مانده‌ام این هم پوشانیِ حال بهم زن، کدام مخاطبِ تشنه‌ی دو زانو نشسته پای تلویزیون را هدف قرار داده الله اَعلم!


شاید می‌گویید دوستِ عزیز! کرونا آمده، این قسم فرمایشات و نقدها وارد نیست!
بله البته که کرونا آمده و زیارت از بعید هم سفارش شده و با نمایشِ حرم، دلها راهی صحن و سرا می‌شود قبول!

اما پدرت خوب، مادرت خوب، لااقل یک شبکه، نه، دیگر خیلی زیاد دو شبکه! اینکه یک، دو، سه، تهران، قرآن و افق، سیم‌شان وصل شده به پشت‌بامِ حرم، به نظرتان کمی زیاد نیست؟

بگذارید کمی اندر باب مخاطب‌شناسی حرف بزنیم؛ مگر چقدر از مخاطب تلویزیون در چنین شب و روزهایی هیئتی و اهل برنامه‌های معارفی‌اند؟ یا مثلاً چقدر از همان مخاطبِ اهلِ روضه، تصویرِ گنبد و گلدسته می‌خواهند؟ یعنی باید برای برنامه معارفی لاجرم، آنتن بیافتد در صحن انقلاب؟

ای کاش در ورای این میزان گفتگوی موازی، لَخت، تکراری و کسالت‌بارِ پشت بامی، محتوا یا پیامی جذاب نهفته بود تا می‌گفتیم این به آن در!

البته حال روز برنامه سازی معارفیِ ما در ایام غیر از شهادت و ولادت هم خوشتر از این نیست!
نقد برنامه‌ی گفتگو محور معارفی در این مجال نمی‌گنجد فقط ذکر چند نکته و سوال من باب تامل:

سمت خدا نمونه‌ی موفق برنامه‌ی معارفی بود که هر شبکه‌ای قربةً الی الله یکی دو جین برنامه از روی آن کپی کرده‌است؟

آیا برنامه‌ی معارفی یعنی فقط تاک شو با جناب حجت الاسلام و المسلمین؟

آیا بهتر نیست در بسته‌بندی پیام، کمی هنرمندانه تر و زیرپوستی تر عمل کنیم تا به اذهان و قلوب مخاطب بیشتر نفوذ کنیم؟
کسی شک دارد منو-تو یک رسانه‌ی مروج بهاییت است؟

آیا تا بحال شده تاک شوی سالومه و آزاده و ندا را با کارشناس بهاییت نشان بدهد؟ مسلما اویی که به خلاقیت در دزدیدن قاپ مخاطب ایرانی است، منویات مد نظرش را در غالب سالی تاک و بفرماییدشام و شعریادت نره و منوتو_پلاس به خورد او می‌دهد! به بهانه‌ی سرگرمی و نشاط، کلی آموزه‌ی معارفی از ایدئولوژی خودش قالب بیننده می‌کند!

مگر نه این است که تمام رسانه‌های دنیا رسانه‌ی معارف مد نظر صاحبان خود است؟
چرا نباید گروه معارف تلویزیون را حرفه‌ای ترین و خلاق‌ترین رسانه‌ای‌ها شامل شوند؟

نقدی بر فضای برنامه های معارفی تلویزیون

مخاطبِ سمت خدا بعنوان پربیننده ترین تاک شوی دینی کدام دسته از مردم تلویزیون بین ماست؟
آیا برای بانوانِ مذهبی و آقایانِ بازنشسته و البته درصد بسیار کمی از جوانان، یک سمت خدا کافی نیست؟

بهتر نیست قالب‌های دیگری از سرگرمی و سریال و ریالیتی شو گرفته تا هاردتاک و … را هم در ژانر معارفی کمی تست کنیم؟

آیا بهتر نیست با فرازهایی گهربار از مهمانان این برنامه‌ها کمتر برای “چندشنبه با_سینا” و “تبلت” کمتر سوژه بسازیم

✍? نوشته ای از محمد رضا فرزادمهر، دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت رسانه

شما می توانید با مراجعه به کانال تلگرامی ما از آخرین اخبار سینما ، تلویزیون ، بازی ها و … اطلاع پیدا کنید

برای عضویت در کانال تلگرامی ما کلیک نمایید

پیج اینستاگرام ما را دنبال کنید

بیشتر بخوانید:

1 نظر

  • سلام،
    دوست عزیز تو این‌که مدیریت صدا و سیما ضعیفه شکی نیست و ایرادهایی بهش وارده.
    و این هم که یه برنامه‌هایی هنرمندانه ساخته بشه (البته یه بخشی از برنامه‌ها) بازم قبول
    ولی سؤال اینه که شما این‌که فلان سریال رو هم‌زمان چند تا شبکه و برای چندمین بار پخش کنن رو نمی‌بینین و مشکل اینه که چرا تو شب شهادت امام رضا (علیه السّلام) که دیگه اصلشه چند تا شبکه از حرم برنامه داشتن؟
    تازه شبکه‌ی ۵ و افق که همچین برنامه‌ای نداشتن
    و اون سه تا هم یه هم‌پوشانی دو به دو داشتن.
    یعنی این‌طوری نبوده که مخاطب هر شبکه‌ای رو بزنه حرم رو ببینه.
    در ضمن شما چند بار تا حالا به این صحبت‌ها گوش کردین؟
    من از صدا و سیما دفاع نمی‌کنم
    ولی انصاف باید داشت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *